Rozwiązanie małżeństwa (rozwód)

16 grudnia 2012 Artykuły  4 komentarzy

reklama

Pozwy o rozwód różnią się od innych pozwów, sprawy o rozwód podlegają rozpoznawaniu w trybie odrębnego postępowania dla spraw małżeńskich, unormowanego w art. 425 – 446 k.p.c. W związku z art. 57§1 k.r.o. w pozwie o rozwód należy podać, które z małżonków ponosi winę za rozkład pożycia, ale wniosek ten jest zbędny, gdy małżonkowie zgodnie żądają zaniechania orzekania o winie (art. 57§2 k.r.o.).

Rozprawa odbywa się bez względu na niestawiennictwo jednej ze stron z wyjątkiem nieusprawiedliwionego niestawiennictwa powoda na pierwsze posiedzenie w którym to przypadku postępowanie ulega zawieszeniu, chyba że żądanie unieważnienia małżeństwa popiera prokurator (art.428§1 k.p.c.). Powoduje to, że zbędny jest wniosek o przeprowadzenie rozprawy także pod nieobecność powoda, gdyż przed ujemnymi skutkami niestawiennictwa powoda nie może go chronić wniosek o przeprowadzenie rozprawy w jego nieobecności. Postępowanie może zostać podjęte na wniosek powoda, nie wcześniej jednak niż po upływie trzech miesięcy od dnia zawieszenia postępowania. Niezgłoszenie takiego wniosku przez powoda w ciągu roku powoduje umorzenie postępowania (art. 428§2 k.p.c.).

Uzasadnienie pozwu o rozwód powinno zawierać oświadczenie co do liczby, wieku i płci żyjących dzieci, stosunków majątkowych i zarobkowych obu małżonków, szczególnych obowiązków utrzymania osób niebędących wspólnymi dziećmi małżonków oraz co do treści umowy majątkowej, jeżeli małżonkowie umowę taką zawarli.

W każdym stanie sprawy o rozwód lub separację sąd może skierować strony do mediacji w celu ugodowego załatwienia spornych kwestii dotyczących zaspokojenia potrzeb rodziny, alimentów, sposobu sprawowania władzy rodzicielskiej, kontaktów z dziećmi oraz spraw majątkowych podlegających rozstrzygnięciu w wyroku orzekającym rozwód lub separację.

Jedno z małżonków może dochodzić roszczeń alimentacyjnych od drugiego z małżonków na wypadek orzeczenia rozwodu (art. 60 k.r.o.). Małżonek, który już wcześniej uzyskał prawomocny wyrok zasądzający dla niego alimenty, nie musi zgłaszać żądania opartego na art. 444 k.p.c., gdyż ten wyrok nie traci prawomocności na skutek wydania wyroku rozwodowego, chyba że w grę wchodzi podwyższenie alimentów.

W sprawach o rozwód każda ze stron może żądać wydania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia w zakresie: wykonania obowiązku zaspokajania potrzeb rodziny lub obowiązku alimentacyjnego, pieczy nad małoletnimi dziećmi i kontaktów z nimi, korzystania przez małżonków ze wspólnego mieszkania.

W sprawach o rozwód tak jak w innych sprawach małżeńskich, małoletni, którzy nie ukończyli lat trzynastu, oraz zstępni stron, którzy nie ukończyli lat siedemnastu, nie mogą być przesłuchiwani w charakterze świadków (art. 430 k.p.c.). Nie należy więc powoływać takich osób na świadków.

W wyroku orzekającym rozwód sąd orzeka z urzędu o władzy rodzicielskiej nad wspólnymi dziećmi stron oraz o tym, w jakiej wysokości każde z małżonków obowiązane jest do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dzieci, oraz o kontaktach rodziców z dzieckiem. Sąd uwzględnia porozumienie stron o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywania kontaktów z dzieckiem po rozwodzie, jeżeli jest ono zgodne z dobrem dzieci.

Jeśli małżonkowie zajmują wspólne mieszkanie, sąd w wyroku rozwodowym orzeka z urzędu również o sposobie korzystania z niego przez czas wspólnego zamieszkiwania rozwiedzionych stron. Istnieje możliwość w wypadku, gdy jedno z małżonków swym rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie, sąd może nakazać jego eksmisję na żądanie drugiego małżonka.

Pozew o rozwód należy wnieść do sądu okręgowego, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne zamieszkanie, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze stale przebywa. W braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a gdy i tej podstawy nie ma, pozostaje sąd miejsca zamieszkania powoda (art. 41 k.p.c.).

W przypadku małżeństwa o mieszanej narodowości, mają zastosowanie przepisy art. 54 ust. 1 i 2 ustawy z 4 lutego 2011 r. – Prawo prywatne międzynarodowe (Dz.U. Nr 80, poz. 432) rozwiązanie małżeństwa podlega wspólnemu prawu ojczystemu małżonków z chwili żądania rozwiązania małżeństwa. W przypadku braku wspólnego prawa ojczystego małżonków właściwe jest prawo państwa, w którym oboje małżonkowie mają w czasie żądania rozwiązania małżeństwa miejsce zamieszkania, a jeśli strony nie mają w chwili żądania rozwiązania małżeństwa wspólnego miejsca zamieszkania – prawo państwa, w którym oboje małżonkowie mieli ostatnio miejsce wspólnego zwykłego pobytu, jeżeli jedno z nich ma nadal miejsce zwykłego pobytu.

Od pozwu o rozwód pobiera się opłatę stałą w kwocie 600 zł (art. 26 ust. 1 pkt. 1 u.k.s.c.). W przypadku dodatkowych postanowień tj: alimentów, eksmisji itp. pobierana jest dodatkowa opłata w wysokości przewidzianej od pozwu lub wniosku w takiej sprawie (art. 26 ust. 2 u.k.s.c.).

Paweł Czopek

mgr prawa

 

4 komentarzy do Rozwiązanie małżeństwa (rozwód)

  • TIREK skomentował:

    Zajebista sprawa, polecam. Pobrałem wzór pozwu i wypełniłem sam bez pomocy adwokata, złożyłem w sądzie, odbyła się jedna sprawa a za mc ogłoszenie wyroku.

  • Izabela skomentował:

    obszerne wiadomosci, lubię to!

  • Laq skomentował:

    To warto wiedzieć. Polecam.

  • Administrator skomentował:

    Dla dobra strony, nie mogąc dopuścić aby przy artykułach znajdowały się komentarze nie na temat, mając jednocześnie na uwadze spamerów pragnących umieścić jakiś komentarz dla celów reklamowych (o ile nie będzie on wulgarny) ponieważ jest ich nawet 100 dziennie, przeznaczam w tym celu artykuł „SPAM” http://doradcaprawnyy.pl/spam/ i tam właśnie proszę umieszczać komentarze nie będące w związku z treścią odpowiednich artykułów.
    Życzę miłej zabawy – administrator PC

Skomentuj

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

ulotka